در یک قدمی مرگ

نمیدانم آیا با مرگ حتی برای چند لحظه کوتاه ملاقات کرده اید یا نه؟
اما دو روز پیش ، وقتی شاد و خندان از منطقه ای سرسبز در 50 کیلومتری تالش برمی گشتیم، من حدود چند لحظه ای این ملاقات جدا شیرین را داشتم ....
....و بعد احساس دردی نه چندان خوشایند که هنوز هم با من همراه است که ناشی از 8 بخیه زیر چشمم است...

شاید عکس زیاد خوبی نشده باشد، اما موضوعی که هنوز برای خودم هم جذاب است این بود که با وجود خون زیادی که از کنار چشمم رفته بود و آن سرما چگونه از خارج شدن حسین سلمانزاده باز هم توانستم عکس بگیرم.
مجتبی سرانجام پور، حسین، من و شهاب گلچین (از عکاسان تالشی) و خانواده خوبش شاید هنوز هم به این فکر می کنیم که این حادثه قطعا تلنگری به ما بود تا شاید کمی .... و شاید هم این نوشته نیز تلنگری به دوستانی است که هم اکنون این نوشته رو می خوانند.
خدا را شکر که چشم چپم که با آن عکس می گیرم چیزی بهش نشد! و دوم اینکه خدا را شکر که مادرم نسبتی با عکاسی و اینترنت ندارد!

شنبه 17 دی 1384 | نظرات (4)